การเลี้ยงดูของคุณพ่อคุณแม่ คือปัจจัยสำคัญในการส่งเสริมให้ลูกมีพัฒนาการที่ดีสมวัย ทุกกิจกรรมที่คุณพ่อคุณแม่ใช้เวลาทำร่วมกับลูก คือส่วนสำคัญที่จะช่วยให้ลูกเรียนรู้และพัฒนาทักษะที่สำคัญต่างๆ ได้
พอได้รับบทบาทหน้าที่การเป็นพ่อแม่ขึ้นมาจริงๆ แล้วก็พบว่าเส้นทางของการเลี้ยงลูกนั้นไม่ง่าย และไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบอย่างที่คาดหวัง เพราะความเหนื่อยล้าและกังวลใจที่สะสม แทนที่จะมีความสุข รู้ตัวอีกทีคุณพ่อคุณแม่ก็ลายเป็นคนที่เครียดและเหนื่อยหน่ายกับการเลี้ยงลูกไปเสียแล้ว
การใช้อารมณ์โต้ตอบความดื้อของลูก ไม่ใช่ทางออกที่ถูกต้องนัก ไม่เพียงเพราะอาจจะหยุดความดื้อของลูกได้ชั่วคราว ยังทำร้ายจิตใจลูก ทำลายบรรยากาศ และส่งผลเสียต่อความสัมพันธ์ในครอบครัว
เราเข้าใจดีว่าการเป็นคุณพ่อคุณแม่ไม่ใช่งานง่าย ไม่มีเวลาเริ่มและเลิกงานที่แน่นอน คำว่าพักผ่อนแทบจะไม่ได้รู้จักกันอีก พอไม่ได้พักผ่อนก็จะเหนื่อย พอเหนื่อยก็จะเครียด และกลายเป็นคนที่หงุดหงิดง่าย พอนานไปก็อาจเกิดความรู้สึกเหี่ยวเฉา เบื่อหน่าย และหมดไฟในการเลี้ยงลูกได้โดยไม่รู้ตัวเอง
ความปลอดภัยของลูก เป็นสิ่งที่คุณพ่อคุณแม่ให้ความสำคัญเสมอ เพราะเมื่อลูกบาดเจ็บ คุณพ่อคุณแม่ก็เจ็บปวดไม่น้อยไปกว่ากันเท่าไร แต่ในขณะที่คุณพ่อคุณแม่พยายามระมัดระวังอันตรายที่จะเกิดจากสิ่งของอันตราย










