ถ้าคุณพ่อคุณแม่เคยเห็นลูกวัยอนุบาลนั่งเล่นคนเดียวแล้วพูดพึมพำ บางครั้งเหมือนกำลังเล่าเรื่อง บางครั้งก็มีจังหวะถามตอบราวกับกำลังคุยกับใครสักคน หรือบางเวลาก็พูดไปพร้อมกับหยิบจับของเล่นอย่างตั้งใจ
บางวันคุณพ่อคุณแม่ก็คงเคยคิดว่า อยู่กรุงเทพฯ ถ้าไม่อยากพาลูกไปเดินเล่นในห้างฯ แล้วจะพาไปไหนดี ที่ให้ลูกได้วิ่งเล่น ได้ปล่อยพลัง แต่คุณพ่อคุณแม่ได้นั่งพัก มองลูกเล่นอย่างสบายใจไปพร้อมกัน ไม่ต้องกังวล ไม่ต้องเร่งรีบ แค่ได้มองลูกเล่นในพื้นที่ที่วางใจได้อย่างมีความสุข ก็เป็นช่วงเวลาที่ดีมากแล้ว
หนึ่งในความกังวลใจของพ่อแม่ยุคใหม่ที่ต้องเลี้ยงลูกให้เติบโตท่ามกลางสังคมแห่งการแข่งขันก็คือ กลัวว่าลูกจะเก่งไม่พอ และความคาดหวังว่าลูกควรมีความถนัดหรือจุดเด่นบางอย่างให้เร็วที่สุด ยิ่งเวลาเห็นเด็กคนอื่นได้รางวัลที่การันตีถึงความสามารถเฉพาะด้าน
เด็กแต่ละคนมีจังหวะการเติบโตเป็นของตัวเอง บางคนโดดเด่นเรื่องการเคลื่อนไหว ชอบปีนป่าย วิ่งเล่นไม่หยุด บางคนช่างสังเกต มองเห็นรายละเอียดเล็กๆ ที่ผู้ใหญ่อาจมองข้าม ขณะที่เด็กบางคนกลับมีเสน่ห์พิเศษผ่านการพูดคุย ตั้งแต่ยังเล็กก็เริ่มพูดเป็นคำไว ชอบชวนคุย เล่าเรื่องเก่ง หรือถามคำถามต่อเนื่องจนคนรอบตัวทั้งเอ็นดูทั้งแปลกใจ
การดูแลสุขภาพของลูกเป็นเรื่องที่คุณพ่อคุณแม่ให้ความสำคัญที่สุดเสมอ เพราะร่างกายของลูกกำลังเจริญเติบโตเป็นพื้นฐานที่สำคัญให้ชีวิตต่อไป หากลูกไม่ได้รับการดูแลสุขภาพร่างกายดีพอก็อาจส่งผลต่อพัฒนาการ การเรียนรู้ และการใช้ชีวิตในระยะยาวได้
คงจะมีบางวันที่คุณพ่อคุณแม่รู้สึกลังเลและไม่แน่ใจในการเลี้ยงลูกของตัวเอง ไม่รู้ว่าเลือกแบบนี้ให้ลูกดีไหม พูดกับลูกแรงไปหรือเปล่า หรือบางครั้งที่เห็นลูกดื้อ ต่อต้าน หรืองอแงไม่เชื่อฟัง ก็อดไม่ได้ที่จะตั้งคำถามกับตัวเองว่าเรากำลังเลี้ยงลูกผิดพลาดไปหรือเปล่า ความกังวลเล็กๆ เหล่านี้จะค่อยๆ กลายเป็นความไม่มั่นใจในการเลี้ยงลูกที่คุณพ่อคุณแม่หลายคนไม่ค่อยได้พูดถึง










