พ่อแม่ทุกคนย่อมอยากให้ลูกเติบโตในสังคมและสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัย แต่พ่อแม่ก็ไม่อาจอยู่ข้างลูกได้ทุกวินาที โดยเฉพาะเมื่อลูกต้องออกจากบ้านไปใช้เวลาที่โรงเรียน หรืออยู่ในสถานการณ์ที่ต้องตัดสินใจด้วยตัวเองมากขึ้น ทักษะการตัวรอดเล็กๆ อย่างการรู้ว่าเมื่อไรควรวิ่งออกจากพื้นที่อันตราย ควรหลบไปอยู่ตรงไหน และควรขอความช่วยเหลือจากใคร จึงเป็นทักษะที่มีความสำคัญต่อการออกไปใช้ชีวิตนอกบ้านเป็นอย่างมาก
หากคุณพ่อคุณแม่มีลูกเป็นเด็กที่ช่วยเหลือตัวเองได้ ไม่งอแง ชอบแก้ปัญหาด้วยตัวเอง โดยที่คุณพ่อคุณแม่แทบไม่ต้องคอยช่วยหรือจัดการอะไรให้ เช่น ทำการบ้านเอง จัดกระเป๋าเอง ล้มแล้วลุกเอง และมักปฏิเสธที่จะรับความช่วยเหลือจากคนอื่น คุณพ่อคุณแม่อาจรู้สึกภูมิใจและดีใจที่ลูกเติบโตอย่างเข้มเข็งและดูแลตัวเองได้เป็นอย่างดี
เด็กแต่ละคนมีวิธีตอบสนองต่อสิ่งรอบตัวไม่เหมือนกัน เด็กบางคนสามารถปรับตัวเข้ากับสถานที่ใหม่ๆ หรือปรับตัวเข้ากับคนแปลกหน้าได้ดี ในขณะที่เด็กบางคนอาจต้องใช้เวลานานกว่าจะรู้สึกสบายใจ ไม่ชอบเสียงดัง หรือแม้แต่สามารถรับมือกับการเปลี่ยนแปลงเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวันก็ทำให้รู้สึกกังวลได้มากกว่าที่คุณพ่อคุณแม่คิด
ถ้าย้อนกลับไปเมื่อหลายปีก่อน การ์ตูนหรือคาแรกเตอร์ที่เด็กๆ ชื่นชอบอาจเป็นเพียงตัวละครในหนังสือ บนหน้าจอโทรทัศน์ หรือเป็นภาพในความทรงจำ ที่เห็นเมื่อไรก็ใจฟูทุกครั้ง
สีเป็นส่วนหนึ่งของการรับรู้ ที่เด็กๆ ใช้เรียนรู้และทำความเข้าใจสิ่งรอบตัว ตั้งแต่การเรียนรู้ชื่อสีและการจัดกลุ่มสี การอ่านแผนภูมิหรือสื่อการเรียน ไปจนถึงการแยกแยะสิ่งของและสัญลักษณ์ต่าง ๆ ในชีวิตประจำวัน การมองเห็นสีจึงไม่ได้มีความหมายเพียงการมองเห็นสีสวยงาม แต่ยังเกี่ยวข้องกับการตีความข้อมูลและการใช้ชีวิตอย่างปลอดภัยด้วย










