เมื่อลูกเข้าสู่วัยเรียน คุณพ่อคุณแม่ก็มักจะเริ่มเห็นว่าลูกชอบทำตัวอืดอาด ทำอะไรเชื่องช้า หรืองอแงไม่ยอมทำหน้าที่ของตัวเอง เช่น ไม่อยากทำการบ้าน ไม่อยากลุกมากินอาหารเช้า หรือไม่ยอมให้ความร่วมมือเวลาที่คุณพ่อคุณแม่ขอความช่วยเหลือเล็กๆ น้อยๆ

นานวันเข้าคุณพ่อคุณแม่ก็จะเริ่มหนักใจ ไม่อยากให้ ลูกเป็นเด็กขี้เกียจ และขาดความรับผิดชอบ แต่ยิ่งพูดยิ่งเตือน ลูกกลับยิ่งมีพฤติกรรมต่อต้านมากขึ้น

ทำไม ลูกเป็นเด็กขี้เกียจ ?

ความขี้เกียจของลูกนั้นมีที่มาจากหลายปัจจัย และหนึ่งในปัจจัยสำคัญ ก็มาจากวิธีการเลี้ยงดูของคุณพ่อคุณแม่ตอนที่ลูกยังเล็กนั่นเอง

พญ. พรรณพิมล วิปุลากร รองอธิบดีกรมสุขภาพจิต ได้อธิบายว่า ช่วงวัย 3-4 ขวบของเด็ก คือวัยแห่งความกระตือรือร้น ชอบเรียนรู้และเลียนแบบพฤติกรรมของผู้ใหญ่ เช่น เห็นคุณแม่กวาดบ้านก็อยากทำตาม แต่หากคุณแม่เห็นว่าลูกยังเด็กเกินไป จึงปฏิเสธและห้ามไม่ให้ลูกทำ เมื่อลูกถูกปฏิเสธบ่อยๆ ก็นับเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ลูกไม่อยากทำอะไร เคยชินกับการอยู่เฉยๆ และนำไปสู่นิสัยการเป็นเด็กขี้เกียจอย่างที่คุณพ่อคุณแม่กังวลได้

แล้วจะทำให้ลูกกลับมาเป็นเด็กขยันได้ไหม?

นักวิจัยเผยว่า ทฤษฎี 21 วันที่หลายคนคุ้นเคย สามารถช่วยปลุกนิสัยกระตือรือร้นในตัวลูกให้ตื่นขึ้นได้ เนื่องจากเด็กมีการเรียนรู้ไว จึงซึมซับและปรับตัวสู่สิ่งใหม่ได้ดี แม้ว่าทฤษฎี 21 วันจะไม่สามารถเปลี่ยนพฤติกรรมได้แบบหน้ามือเป็นหลังมือ แต่ก็เป็นช่วงเวลาที่ลูกเริ่มตระหนักรู้และซึมซับสิ่งต่างๆ ที่คุณพ่อคุณแม่ฝึกฝนให้ โดยไม่ต้องฝืนอีกต่อไป

1. เปลี่ยนบรรยากาศที่น่าเบื่อให้น่าสนุก

คุณพ่อคุณแม่ที่กลัวว่าลูกจะเป็นเด็กขี้เกียจ อาจคิดว่าการมอบหมายหน้าที่รับผิดชอบให้ลูกมากขึ้น จะทำให้ลูกกระตือรือร้น หรือกดดันให้ลูกต้องทำอะไรมากขึ้น ในขณะที่คุณพ่อคุณแม่บางคนก็พยายามบังคับให้ลูกทำสิ่งต่างๆ  แต่ผลที่ออกมากลับตรงกันข้าม ลูกยิ่งต่อต้าน ไม่อยากทำและไม่ยอมทำมากขึ้น

สิ่งที่ควรทำก็คือการทำให้ลูกรู้สึกสนุกกับหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายมากขึ้น เช่น เปลี่ยนการทำงานบ้านที่น่าเบื่อให้เป็นเกมแสนสนุก ด้วยการมีคุณพ่อคุณแม่ร่วมเป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม เพื่อกระตุ้นให้ลูกรู้สึกอยากทำกิจกรรมนั้นมากขึ้น

2. มีเวลาให้ลูกได้ทำอะไรตามใจบ้าง

หากคุณพ่อคุณแม่เข้มงวดกับการให้ลูกทำตามทฤษฎี 21 วัน โดยไม่ปล่อยให้ลูกได้ทำงานอดิเรกหรือกิจกรรมที่ตัวเองชื่นชอบเลย ก็จะทำให้ลูกรู้สึกเครียดและเบื่อหน่ายกับหน้าที่ของตัวเองมากขึ้นได้

ดังนั้น ถึงจะอยู่ในช่วงแห่งการฝึก คุณพ่อคุณแม่ก็ควรมีเวลาให้ลูกได้เล่นหรือพักผ่อนอย่างเต็มที่ แล้วค่อยนำลูกกลับเข้าหลักสูตรฝึกเด็กขยันอีกครั้ง เมื่อลูกอารมณ์ดีพร้อมต่อการเรียนรู้

3. ชื่นชมทุกครั้งที่ลูกทำได้ดี

คำชื่นชมจากคุณพ่อคุณแม่เป็นแรงผลักดันชั้นยอดที่จะทำให้ลูกมีกำลังใจทำสิ่งต่างๆ ต่อไป ในทางตรงกันข้าม เมื่อลูกทำผิดพลาดคุณพ่อคุณแม่ก็ไม่ควรตำหนิ เพราะอาจทำให้ลูกหมดกำลังใจ ไม่อยากทำต่อ และนิสัยขี้เกียจของลูกก็จะยังคงอยู่ต่อไป

—อ่านบทความ: ลูกไม่ได้ขี้เกียจ แต่อาจเป็นโรคบกพร่องทางการเรียนรู้

อ้างอิง
Medium
Empoweringparents
Rajanukol